ΕΛΛΗΝΙΚΟ: «Μόντε Κάρλο» της αρπαχτής και της κερδοσκοπίας

 

Από το 9ο τεύχος της εφημερίδας μας που κυκλοφορεί

Της Αντιγόνης Σ.

Στο πλαίσιο των καταστροφικών μέτρων που προωθούν κυβέρνηση και τρόικα, η μεθόδευση της πλήρους εμπορευματοποίησης του περιβάλλοντος και του ξεπουλήματος των κρατικών επιχειρήσεων και της δημόσιας περιουσίας έχει την τιμητική της.

Το 1ο Μνημόνιο έφερε τη θεσμοθέτηση του fast track - το «μνημόνιο του περιβάλλοντος». Μέσω αυτού, το κάθε επιχειρηματικό σχέδιο αναγορεύεται σε «εθνικό στόχο» και με a la carte Προεδρικά Διατάγματα γίνεται πλέον εφικτή η παράκαμψη των «εμποδίων» των νόμων για την περιβαλλοντική προστασία και τις πολεοδομικές ρυθμίσεις, με μόνο στόχο τη «διευκόλυνση» των επενδυτών.

Το  Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα άνοιξε τον δρόμο για το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ, των αεροδρομίων, των λιμανιών, των δρόμων, των σιδηροδρόμων, των ορυχείων και συνολικότερα όλων των κρίσιμων πόρων για την επιβίωση του ελληνικού λαού.

Το Πολυνομοσχέδιο έκτρωμα, τον Γενάρη του 2012, επισφράγισε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Με το άρθρο 7 όλη η περιουσία του κράτους και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου μεταβιβάζεται στο Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής(!) Περιουσίας του Δημοσίου: ακίνητη και κινητή περιουσία, δικαιώματα εκμετάλλευσης ακόμα και του ορυκτού πλούτου, δικαιώματα αξιοποίησης ακόμα και των φυσικών και πολιτιστικών μνημείων της χώρας. Και σε αυτήν την περίπτωση, «αξιοποίηση» και εκμετάλλευση μπορεί να γίνουν κατά παρέκκλιση των περιβαλλοντικών, χωροταξικών και πολεοδομικών ρυθμίσεων, ακόμη και καταπάτηση του αιγιαλού και του θαλάσσιου πυθμένα, προσχώσεις στη θάλασσα και διαμόρφωση πάνω τους τεχνητών κατασκευών!

Η υπερψήφιση της Νέας Δανειακής Σύμβασης ολοκληρώνει την επίθεση, με τον πλήρη έλεγχο των δημοσιονομικών της χώρας και τη σύσταση του «ειδικού λογαριασμού» διαχείρισης του ελληνικού χρέους. Για τη δημόσια περιουσία που διαχειρίζεται το Ταμείο Α.Ε., αυτό σημαίνει ότι μπορεί να τεθεί σε εκποίηση από τους πιστωτές του κράτους, πολύ περισσότερο όταν το χρέος διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, ή να «αξιοποιηθεί» ως υποθήκη, προκειμένου η χώρα να δανειοδοτηθεί.

Πριν στεγνώσουν τα μελάνια, όλα τα παραπάνω έρχονται να εφαρμοστούν στο «μεγαλύτερο και καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης», όπως καυχώνται: το πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Στις 16/2/2012 δόθηκε στη δημοσιότητα, από τον υπουργό ΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου, σχέδιο νόμου για την «αξιοποίηση» του πρώην Αεροδρομίου του Ελληνικού, μαζί με την έκταση του Αγίου Κοσμά. Στο σχέδιο νόμου η έκταση αντιμετωπίζεται χυδαία ως οικόπεδο προς ανοικοδόμηση.

Προβλέπονται σκανδαλώδεις συντελεστές δόμησης, ύψη και καλύψεις που θα δημιουργήσουν πυκνοδομημένο χώρο, με κατοικία, τουρισμό, αναψυχή, εμπορικά κέντρα, επιχειρηματικά πάρκα, γραφεία, τράπεζες, ακόμα και ουρανοξύστες, στο 68% της συνολικής έκτασης. Προτείνουν χαμηλούς, αριθμητικά, συντελεστές δόμησης και καλύψεις αλλά πάνω στο σύνολο των εκτάσεων, περιλαμβάνοντας όλους τους κοινόχρηστους χώρους ( και τους δρόμους), που σε κάθε πολεοδομική μελέτη εξαιρούνται, αποτελώντας υποχρεωτικά το 35 – 40%. Έτσι, οι συντελεστές δόμησης μπορεί να φτάσουν το 2,2 (!) και οι καλύψεις, στην πραγματικότητα, σχεδόν διπλασιάζονται, αφού προωθείται ποσοστό 40% για το σύνολο των 6.200 στρεμμάτων.

Χρησιμοποιείται το άλλοθι του «Πράσινου Ταμείου» για την απενοχοποίηση, όχι μόνο των αρχικά προτεινόμενων όρων δόμησης, αλλά και της δυνατότητας περαιτέρω αύξησής τους, κατά 20%, σε τμήμα της περιοχής, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της επένδυσης.

Το υποτιθέμενο μητροπολιτικό πάρκο περιορίζεται σε 2.000 στρέμματα, από τα οποία τα «πάσης φύσεως μόνιμα κτίρια» θα καταλαμβάνουν το 15% της έκτασης, δηλαδή 300.000 τ.μ.! Αν προστεθούν σ' αυτά, δρόμοι και στάθμευση για το πάρκο, υπαίθριες χρήσεις άθλησης, συναυλιών, ελικοδρόμιο, κ.λ.π., η φυτεμένη περιοχή είναι αμφίβολο αν θα υπερβεί τα 1.000 στρέμματα, δηλαδή το 18% της έκτασης!

Το σχέδιο νόμου παραχωρεί στην ιδιωτική εκμετάλλευση όλον τον χώρο  αλλά και την μόλις πρόσφατα απελευθερωμένη παραλία, τον αιγιαλό, τη θάλασσα και τον πυθμένα της, προβλέποντας και τεχνητές προσχώσεις!

Τα πάντα προβλέπεται να γίνουν κατά παρέκκλιση από τις ισχύουσες διατάξεις, με αποφάσεις των επενδυτών και των υπουργείων και ενδεχόμενη γνώμη διορισμένης πενταμελούς επιστημονικής επιτροπής (!), καταστρατηγώντας κάθε έννοια θεσμοθετημένων διαδικασιών και διαμορφώνοντας έναν «άλλο κόσμο», αυτόν των επενδυτών με ειδικό καθεστώς ασυλίας και σκανδαλωδών προνομίων. Και αυτά «τα έργα εξωτερικής υποδομής πρέπει να αναληφθούν από δημόσιους φορείς για την εξυπηρέτηση του Μητροπολιτικού Πόλου» (το Πάρκο έγινε Πόλος).

Το τροϊκανικό σχέδιο για το Ελληνικό ακυρώνει στην πράξη - προτού καν ολοκληρωθεί η διαβούλευση και ψηφιστεί- το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής και τις προτάσεις του.

Ταυτόχρονα, κυβέρνηση και φορείς που έχουν αναλάβει την εκποίηση του Ελληνικού  προχωρούν σε ενέργειες για να «καθαρίσει» ο χώρος από τις σημερινές λειτουργίες, πολλές από αυτές Δημόσιου και κοινωφελούς χαρακτήρα, όπως οι εγκαταστάσεις της ΕΜΥ κόστους 15 εκ. ευρώ, με το επιχείρημα ότι επηρεάζουν αρνητικά το τίμημα πώλησης!

Στην κρίσιμη φάση που βρισκόμαστε, πρέπει να δώσουμε τον αγώνα για να σωθούν από το ξεπούλημα και την οικοδόμηση οι δημόσιοι ελεύθεροι χώροι  του επιβαρυμένου συγκροτήματος της Αθήνας που αποτελούν ζωτικής σημασίας απόθεμα για την ποιότητα της ζωής μας.

Το σχέδιο «Ελληνικό» αποτελεί το πρώτο πείραμα. Αν επιτρέψουμε στα εργαστήρια να το εκτελέσουν, την ίδια τύχη θα έχουν και οι υπόλοιποι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι. Γι αυτό, το ζήτημα «Ελληνικό» δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της γύρω περιοχής, αλλά όλους τους κατοίκους της πρωτεύουσας, όλον το λαό.