Τώρα που θέλουν να τα πάρουν όλα, λέμε να μην τους αφήσουμε

Η Επιτροπή κατοίκων Ακαδημίας Πλάτωνα ξεκίνησε πριν τριάμισι χρόνια, αντιδρώντας στην άδικη για την περιοχή μας-όπως πιστέψαμε τότε-ενέργεια της Νομαρχίας να οικοδομήσει 9όροφο διοικητήριο στη γειτονιά μας. Στην πορεία διαπιστώσαμε πως δεν ήταν μια απλή άδικη πράξη. Η Ακαδημία Πλάτωνα περικυκλώθηκε από λογιών λιογιών συμφέροντα, ένα τελευταίο κομμάτι ελεύθερης γης που μοιραζόταν κομμάτι το κομμάτι σε συμφέροντα που είτε γνώριζαν και κατανοούσαν είτε απλώς είχαν τα φράγκα να αγοράσουν, να εξαγοράσουν, να τσιμεντοποιήσουν, να βουλώσουν στόματα...

Όλο το προηγούμενο διάστημα αντιδράσαμε, μαζί, συλλογικά προς το συμφέρον της περιοχής μας σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Της αναβάθμισης της περιοχής με επίκεντρο και άξονα τον αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας. Πετύχαμε πολλά, κυρίως όμως πετύχαμε να αλλάξουμε τα σχέδια που είχαν για εμάς χωρίς εμάς. Χωρίς να το αναθέσουμε σε κάποιον με εξουσία, με θέση, σε οποιοδήποτε μηχανισμό διαμεσολάβησης ή αντιπροσώπευσης. Και ανακαλύψαμε συμμάχους, ανθρώπους, παρατάξεις, πολιτικά κόμματα. Και νικήσαμε, ακούστηκε η δική μας φωνή, η δική μας θέση, το δικό μας όραμα. Σίγουρα τους σταματήσαμε... Την καταστροφή και αυτούς που χωρίς μνήμη και ντροπή στο παρελθόν και το μέλλον μας, ήταν έτοιμοι να παραδώσουν τα πάντα...

Και τώρα; Θα ρωτήσει κάποιος. Σε εποχές ΔΝΤ, ολομέτωπης και ολοκληρωτικής επίθεσης σε εργασιακά δικαιώματα, σε εποχές απόλυτης φτωχοποίησης.

Έχει καμία σημασία να συνεχίσουμε να παλεύουμε για την περιοχή μας. Το όραμα μας; Το πράσινο, τους ελεύθερους χώρους, να μείνει το αρχαιολογικό Πάρκο ανοιχτό με ελεύθερη πρόσβαση για τους κατοίκους όλης της Αθήνας, όλου του κόσμου; Για να μείνουν ελεύθεροι αδόμητοι οι Λαχανόκηποι, να επαναχαρακτηριστούν ως κοινωφελείς χώροι, να δοθούν προς αξιοποίηση στους κατοίκους;

Ναι, ακριβώς τώρα που θέλουν να μας πάρουν όλα. Μισθό και καθημερινότητα, γη, χρόνο και το ψωμί μας. Τώρα έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία ο αγώνας μας. Πρώτον γιατί αποδείξαμε πως εμείς, όλοι εμείς μπορούμε να νικήσουμε. Δεν υπάρχουν σχέδια αόρατα, πονηρά, ύποπτα που θέλουν να τα επιβάλλουν και να τα πετύχουν αν όλοι εμείς αντιδράσουμε, υψώσουμε φωνή, βρεθούμε στους συλλογικούς δρόμους του αγώνα, των κινητοποιήσεων. Δεύτερον γιατί είναι έγκλημα στις ζωές μας και στο μέλλον των παιδιών μας να τους αφήσουμε να μας κλείσουν στα διαμερίσματα μας –που κι αυτά θέλουν να τα πάρουν- και στην παθητικότητα, κατευθυνόμενοι από αυτούς τους ίδιους που έφεραν την καταστροφή και τώρα επιβάλλουν τη σωτηρία τους. Τη δική τους, σκοτώνοντας το δικό μας μέλλον.

Εμείς λέμε να μην τους αφήσουμε.

Μαζί, με αλληλεγγύη, με αγώνα, στο δρόμο, στις πλατείες, στις γειτονιές, στο στέκι, θα παλέψουμε και παλεύουμε. Δεν θα Πέσει κανείς.

 Ματίνα Παπαχριστούδη

(κείμενο από την τελευταία συγκέντρωση των κατοίκων στην Ακαδημία Πλάτωνος στις 18 Μαρτίου)