Γέμισε χαμόγελα, χειροκροτήματα, κυνηγητά το Σάββατο η αυλή του 60ου δημοτικού σχολείου. Το πρωτάθλημα σκάκι ανάμεσα στα δημοτικά σχολεία του 4ου διαμερίσματος εξελίχθηκε σε μια μοναδική γιορτή των παιδιών.
Ήταν ένα μήνυμα ελπίδας.
Δεν μένουμε σπίτια μας, δεν φοβόμαστε, παλεύουμε και αγωνιζόμαστε.
Μπράβο στα παιδιά, μπράβο σε όλους και πάντα τέτοια.
2 σχόλια:
Μπράβο στα παιδιά και σε όσους γονείς βάζουν τα παιδιά τους να συμμετέχουν στις εξωσχολικές δραστηριότητες.
Μπράβο να μπαίνουν και τέτοιες στιγμές στο blog. φτάνει πια μόνο η μαυρίλα. Δεν το αντέχουμε. Να μην εξοντωθούμε από τώρα. Είναι πολύ νωρίς και αγώνας αρκετά μακρύς...
Κόντρα στην εποχή της κατοχής. Της όποιας κατοχής.
Δ.Κ
Στίχοι: Αργύρης Βεργόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Ζωγράφος.
Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο, μικρό παιδί
στα μάτια είχα τη χαρά
στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί
Κι όταν η βαρυχειμωνιά
μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα
να ζεσταθούν στ' αστέρια
Παιδί στα δεκατέσσερα
κλέψανε τη χαρά μου, μικρό παιδί
στα μάτια είχα τη φωτιά
τον ήλιο στη καρδιά μου μικρό παιδί
Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο μικρό παιδί
το γέλιο είχα συντροφιά
στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί.
....Τι τραγούδι ,τι στίχοι. Σαν να μην πέρασαν τόσα χρόνια. Το σχολείο της γειτονιάς μας ένα έργο τέχνης , που λειτουργεί σαν τα μικρά ναυπηγεία που θα συνεχίσουν να βγάζουν γερά σκαριά στο αγριεμένο και φουρτουνιασμένο πέλαγος. Κόντρα σε όσα σκέπτονται οι ανεύθυνοι, όταν για 4 εκ, ευρώ κλείνουν εκατοντάδες σχολεία, όταν μόνο το κυβερνών κόμμα λαμβάνει ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό 25 εκ, ευρώ – πόσο 6πλασιο όταν χωρίς ντροπή και με εντολή του Ηρώδη και πρόταση της Σαλώμης η παιδεία εγκαταλείπει τα παιδιά της .Αυτοί μπορεί να θέλουν ότι τους διατάζουν τα αφεντικά τους.Εμείς?
Δημοσίευση σχολίου